Αποχαιρετώντας τον συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη

«Αγαπούσα πάρα πολύ το διάβασμα. Οι καλύτερές παιδικές μου στιγμές ήταν όταν πλάγιαζα το βράδυ με ένα βιβλίο και το προχωρούσα. Ένιωθα πάρα πολύ χαρούμενος! Λοιπόν, αυτή τη χαρά ήθελα να την κρατήσω, αλλά κατασκευάζοντας πλέον εγώ ο ίδιος τις ιστορίες»  (από συνέντεξή του στο blog του Public).

Στις 11/01/2021 έφυγε από τη ζωή ο αγαπητός και σημαντικός συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, σε ηλικία 78 ετών. Το έργο του είναι εξίσου αναγνωρισμένο στην Ελλάδα (Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (2004) για τις «Ξένες λέξεις») και τη Γαλλία (Βραβείο Medicis (1995) για τη «Μητρική γλώσσα», Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (2007) για το «μ.Χ.»). Έγραφε και στις δύο γλώσσες, αρχίζοντας πότε από τη μία πότε από την άλλη και αυτομεταφραζόμενος στη δεύτερη. Οι γλώσσες ήταν, εξάλλου, από τα κύρια θέματα του έργου του.

Σε ηλικία 17 ετών ο Βασίλης Αλεξάκης έφυγε για τη Λιλ της Γαλλίας όπου σπούδασε δημοσιογραφία ενώ παράλληλα δούλευε σε εστιατόριο για να συμπληρώσει τη μικρή υποτροφία του. Μετά από τρίχρονες σπουδές επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, αλλά γύρισε στο Παρίσι μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα. Εγκατεστημένος στη Γαλλία από το 1969, ο Βασίλης Αλεξάκης υπήρξε επί σειρά ετών συνεργάτης της εφημερίδας Le Monde γράφοντας κυρίως παρουσιάσεις και κριτικές βιβλίων, ενώ έγραψε τα πρώτα του βιβλία στα γαλλικά.

Το «Τάλγκο» ήταν το πρώτο βιβλίο που έγραψε στη μητρική του γλώσσα: κυκλοφόρησε το 1982 και εξακολουθεί ως σήμερα να σημειώνει σπάνια επιτυχία, ενώ έγινε ταινία από τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο το 1984 με τίτλο «Ξαφνικός έρωτας». Είχε ασχοληθεί με τον κινηματογράφο (η ταινία του «Οι Αθηναίοι» κέρδισε το Α΄ βραβείο στο διεθνές φεστιβάλ κωμωδίας του Σανρούς το 1990) και με το θέατρο («Εγώ δεν…», «Μη με λες Φωφώ»). Τον Μάρτιο του 2017 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας από το Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

CreativEPAL