10η συνάντηση της ομάδας «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη, 2025-26»
Πραγματοποιήθηκε η 10η -και τελευταία, για το σχολικό έτος 2025-26, συνάντηση της ομάδας «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη», τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, το απόγευμα. Διαβάσαμε το 3ο κεφάλαιο του μυθιστορήματος «Αυτό είναι Ευτυχία» του Williams Niall, σε μετάφραση της Κίκας Κραμβουσάνου, Δώμα (2021).
Η δεκαετία του ’50 τελειώνει στη Φάχα, ένα μικρό χωριό της Δυτικής Ιρλανδίας, η βροχή σταματά να πέφτει ξαφνικά, όλοι περιμένουν τον ερχομό της ηλεκτροδότησης, όλοι λένε και ακούνε ιστορίες και ο δεκαεφτάχρονος Νόου, που περνάει μια δύσκολη φάση της ζωής του, βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς του και μας αφηγείται, χρόνια μετά, τα θαύματα της ζωής που εξελίσσονται σε αυτό το …ιρλανδέζικο Μακόντο. Διαβάζοντας ένα κεφάλαιο από αυτό το βιβλίο, το τόσο γεμάτο με χαρά, αποχαιρετήσαμε, για φέτος τουλάχιστον, την ομάδα και το μικρό θαύμα που συντελείται στη Βιβλιοθήκη μας -και που της οφείλουμε!
Η συζήτηση ξεκίνησε, όπως κάθε φορά εξάλλου, από τα συναισθήματα που ένιωσαν τα μέλη της ομάδας κατά την ανάγνωση [ενθουσιασμό για …τον ενθουσιασμό του έφηβου πρωταγωνιστή, χαρά για τις μικρές χαρές, καθώς στο βιβλίο παίρνουν την αξία που τους αρμόζει, οικειότητα με τους ανθρώπους και τις καταστάσεις σε ένα τοπίο (το ιρλανδικό) που διαφέρει εντελώς από το δικό μας, περιέργεια για το τί είναι η ζωή και θαυμασμό για το πόσο μεγαλειώδης είναι τελικώς…], καθώς και τις πρώτες σκέψεις τους [για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο τα εγγόνια βλέπουν τον παππού και τη γιαγιά τους, για τους ρόλους και τα τεχνάσματα που επινοούν και διατηρούν τα μακροχρόνια ζευγάρια για να μην καταβληθούν από τον χρόνο-τη συνήθεια-την επανάληψη-την ιδιοτροπία τους, για το ενδεχόμενο να γίνεται σήμερα κατάχρηση των ευκολιών της σύγχρονης εποχής, ακριβώς γιατί δεν υπάρχουν οι αντιξοότητες του παρελθόντος…]. Συζητήθηκαν θέματα τεχνικής [η εξαιρετική δύναμη των αναπαραστάσεων, η δίκαιη στάση του συγγραφέα προς όλα τα πρόσωπα, το χιούμορ και η αγάπη που ξεχειλίζουν στη γραφή…]. Ταξιδέψαμε σε έναν τόπο ξεχασμένον, όπου όλα πρέπει να εφευρεθούν και οι άνθρωποι δένονται με τις ιστορίες, και ταυτοχρόνως επιστρέψαμε σε δικές μας αναμνήσεις: σε λεπτομέρειες που ίσως δεν είχαμε προσέξει, αλλά τώρα αποκτούν τη μοναδική σημασία τους.
Οι 22 συμμετέχοντες ήταν δημότες που αγαπούν τα βιβλία, γείτονες και γειτόνισσες, μέλη των ΚΑΠΗ Αγ. Παρασκευής, μητέρες μαθητών μας, εκπαιδευτικοί διαφόρων ειδικοτήτων, πολλοί από τους οποίους υπηρετούν ή έχουν υπηρετήσει στο 1ο ΕΠΑ.Λ. Αγ. Παρασκευής, μέλη του Συλλόγου Ζωοφίλων Αγίας Παρασκευής και της κοινωνίας των πολιτών του Δήμου, όλοι τους φίλοι της Βιβλιοθήκης και, βέβαια, του σκύλου μας, του Ντέρεκ. Με έμπνευση τον Ντέρεκ εξάλλου, που δίνει φιλοζωικό τόνο στις δράσεις μας, μέλος της ομάδας έφτιαξε και μας χάρισε σελιδοδείκτες σε σχήματα σκύλων!! Ήταν μεγάλη έκπληξη και χαρά το γεγονός ότι στην τελευταία αυτή συνάντηση συμμετείχαν ενεργά τρεις νέοι φίλοι.
Η συνεισφορά όλων, με δροσερά ποτά, νόστιμους μεζέδες, τα εμβληματικά πλέον κεφτεδάκια των αποχαιρετισμών μας, με γλυκά και παγωτά, μεταφορές πραγμάτων, φωτογραφήσεις παπαράτσι, ανταλλαγή πειραγμάτων, αλλά κυρίως με την παρουσία και τη συμμετοχή τους, μας έκανε να σκεφτούμε ότι, πράγματι, «αυτό είναι ευτυχία»…
Στους συμμετέχοντες χαρίστηκε η 8η από τις 8 ενάριθμες συλλεκτικές κάρτες, που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της διαφορετικής δράσης φιλαναγνωσίας της Βιβλιοθήκης «Το διάβασμα δεν είναι μόδα».
Η ομάδα «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη» συναντήθηκε συστηματικά
(1 ή 2 απογεύματα τον μήνα) για να διαβάζει σύντομα λογοτεχνικά κείμενα και να συζητά γι’ αυτά -και με αφορμή αυτά. Συντόνισε η φιλόλογος Ζέτα Παπαγεωργοπούλου. Φωτογράφησε η Τίνα Μαντά.
Περισσότερα για την ομάδα 2025-26, 2024-25 & 2019-20
