«Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη, 2024-25»-10η συνάντηση
Πραγματοποιήθηκε η 10η και τελευταία -για το τρέχον σχολικό έτος τουλάχιστον- συνάντηση της ομάδας «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη», την Τρίτη 24 Ιουνίου το απόγευμα. Διαβάσαμε το διήγημα «Γιατί δεν χορεύετε;» του Raymond Carver, σε μετάφραση του Γιάννη Τζώρτζη, από την έκδοση «Τόσο πολύ νερό, τόσο κοντά στο σπίτι», Μεταίχμιο (2021).
Στο διήγημα γίνονται ή έχουν γίνει ή θα γίνουν πολλά, μένουν όμως (σχεδόν) όλα έξω από τη «φέτα ζωής» που παρακολουθούμε να εξελίσσεται κινηματογραφικά, καθώς ένα πολύ νεαρό ζευγάρι σταματά σε μια αυλή στην οποία είναι αραδιασμένα για να πουληθούν έπιπλα και αντικείμενα ενός σπιτικού που διαλύεται. Το ζευγάρι περνάει τελικώς τη βραδιά παρέα με τον μεσήλικα που ξεπουλάει για λόγους αδιευκρίνιστους την οικοσκευή του. Επιλέγουν, παζαρεύουν, πίνουν, φλυαρούν, γελάνε, ακούνε δίσκους, χορεύουν, μεθούν και αποκοιμιούνται μέχρι το πρωί.
Όπως κάθε φορά, η συζήτηση ξεκίνησε από τα συναισθήματα που ένιωσαν τα μέλη της ομάδας κατά την ανάγνωση (θλίψη για το σπιτικό που διαλύεται, ξάφνιασμα για το πόσο οικείος γίνεται σταδιακά ο εξωτερικός χώρος με την περιγραφή της προσεκτικά αραδιασμένης οικοσκευής, απορία για την απρόσμενη τρυφερότητα, ενθουσιασμός για την αίσθηση ευτυχίας που γέμισε το κορίτσι), καθώς και από τις πρώτες σκέψεις τους (κυρίως για τα αντιθετικά ζεύγη νεότητα-ωριμότητα, οικείο-ανοίκειο, αυτό που βρίσκεται στην αρχή-αυτό που βρίσκεται στο τέλος, κ.α.).
Έγιναν συγκρίσεις με σκηνή της ταινίας «Αλέξης ο Έλληνας» και βιωματικές αφηγήσεις από την παιδική ηλικία αλλά και την καθημερινότητα μελών της ομάδας, κυρίως ως προς τη (συχνά πανίσχυρη) σχέση με τα αντικείμενα και τις μνήμες. Συζητήθηκαν ζητήματα περιεχομένου: σχολιάστηκε η ερωτική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε, το ψυχογράφημα του αγοριού και του κοριτσιού, η ανυπαρξία ουσιαστικής σύνδεσης ανάμεσα στο νεαρό ζευγάρι, καθώς και η ένταση της εμπειρίας να μεθύσεις, να χορέψεις, να φλερτάρεις και να κοιμηθείς στην αυλή ενός ξένου, κάποιου που δεν θα τον δεις ξανά. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα τεχνικής: οι λεπτομερείς περιγραφές των αντικειμένων, η αγάπη του συγγραφέα για τα φαινομενικά ασήμαντα, το ότι συμβαίνουν πολλά εκτός της αφήγησης, η αίσθηση «ότι παρακολουθούμε μια ταινία», η αίσθηση «ότι ακούμε τους διαλόγους μέσα στο κεφάλι μας».
Ήταν ωραία που μας οδήγησε η φωνή του Κάρβερ, στεγνή κι όμως ποιητική, τρυφερή και γεμάτη ανθρωπιά, σε αυτή τη βραδιά αποχαιρετισμού, που ολοκληρώθηκε με μια μικρή γιορτή. Η συνεισφορά όλων, με δροσερά ποτά, νόστιμα μεζεδάκια, εντυπωσιακά γλυκά, αντικουνουπικά, ανεμιστήρες, μεταφορές πραγμάτων, φωτογραφήσεις παπαράτσι, ανταλλαγή πειραγμάτων, αλλά κυρίως με την παρουσία και τη συμμετοχή τους, μας γέμισε, χωρίς υπερβολή, «από αφόρητη ευτυχία»…
Οι 21 συμμετέχοντες ήταν δημότες που αγαπούν τα βιβλία, μέλη των ΚΑΠΗ Αγ. Παρασκευής, η μητέρα και η αδελφή μαθητή μας, εκπαιδευτικοί διαφόρων ειδικοτήτων, πολλοί από τους οποίους υπηρετούν ή έχουν υπηρετήσει στο 1ο ΕΠΑ.Λ. Αγ. Παρασκευής, μέλη του Συλλόγου Ζωοφίλων Αγίας Παρασκευής και της κοινωνίας των πολιτών του Δήμου, όλοι τους φίλοι της Βιβλιοθήκης και, βέβαια, του σκύλου μας, του Ντέρεκ. Ήταν μεγάλη έκπληξη και χαρά το γεγονός ότι στην τελευταία μας συνάντηση συμμετείχαν ενεργά τρεις νέοι φίλοι.
Η ομάδα «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη» συναντήθηκε συστηματικά
(1 ή 2 απογεύματα τον μήνα) για να διαβάζει σύντομα λογοτεχνικά κείμενα και να συζητά γι’ αυτά -και με αφορμή αυτά. Συντόνισε η φιλόλογος Ζέτα Παπαγεωργοπούλου. Φωτογράφησε η Τίνα Μαντά.
Περισσότερα για την ομάδα «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη» 2024-25 & 2019-20
