4η συνάντηση της ομάδας «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη, 2025-26»
Την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε η 4η συνάντηση της ομάδας «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη» για το σχολικό έτος 2025-26. Διαβάσαμε το διήγημα «Πώς σώθηκε ο Γουάνγκ Φο» της Marguerite Yourcenar, σε μετάφραση του Γιάννη Στρίγκου, από τη συλλογή «Ιστορίες της Ανατολής», Πατάκης (2022). Γραμμένες πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, με έμπνευση μύθους, θρύλους και παραβολές από την Ελλάδα και τη Σερβία έως την Κίνα και την Ιαπωνία, οι «Ιστορίες της Ανατολής» ανατέμνουν με οικονομία και λυρισμό μεγάλα θέματα -την ανθρώπινη φύση, τη μοίρα, τον έρωτα και τον θάνατο.
Ο γέροντας ζωγράφος Γουάνγκ Φο, που του άρεσε η εικόνα των πραγμάτων και όχι τα ίδια τα πράγματα, ζωντάνεψε μαγικά με τη δύναμη της τέχνης του ένα έργο του και χάθηκε μέσα. Έτσι σώθηκε από την τιμωρία που ήθελε να του επιβάλει ο παντοδύναμος αυτοκράτορας, καθώς ένιωθε εξαπατημένος επειδή τελικά η μόνη αυτοκρατορία στην οποία αξίζει να βασιλεύει κανείς είναι αυτή στην οποία μπορούσε και έμπαινε ο Γουάνγκ με την απαράμιλλη τέχνη του.
Η συζήτηση ξεκίνησε και πάλι από τα συναισθήματα που ένιωσαν τα μέλη της ομάδας κατά την ανάγνωση [θαυμασμό και συμπάθεια για τον μεγάλο καλλιτέχνη που γερνά, λύπη, ασφυξία, θυμό γιατί η υπερβολική του προσήλωση στην τέχνη του τον έκανε αδιάφορο στον πόνο των άλλων -ακόμη και αν είχε κάποια ευθύνη για τον πόνο αυτόν, οργή γιατί -ασυνείδητα ίσως- ρούφηξε όλη τη ζωή του βοηθού του ενώ παράλληλα, βέβαια, του χάρισε τον κόσμο, αγανάκτηση για την έως τα άκρα προσφορά τού βοηθού, τρόμο εμπρός στο παντοδύναμο χάρισμα του ζωγράφου, ρίγος από την υπερβολή, …], καθώς και τις πρώτες σκέψεις τους [για τη δυνατότητα του καλλιτέχνη να ανοίγει δρόμους και να προκαλεί έντονα συναισθήματα, τον μύθο της εξουσίας και την αμφισβήτησή του, τις σχέσεις υποταγής, την (πάντα ανεπιτυχή) προσπάθεια να προστατευτεί ένα παιδί από το τραύμα…]. Συζητήθηκαν ζητήματα περιεχομένου [ο ύμνος στη δύναμη της τέχνης, η απόλαυση της ομορφιάς, η αναζήτηση του απόλυτου στην τέχνη και τη ζωή, οι σχέσεις εξουσίας, …], καθώς και ζητήματα τεχνικής [οι εξαιρετικά περίτεχνες περιγραφές, η δύναμη των εικόνων, η χρήση αντιθέσεων και λεπτής ειρωνείας, …], έγιναν συγκρίσεις με άλλα κείμενα [παραμύθια, τον Δον Κιχώτη] και βιωματικές αναφορές στον τρόπο που έχει η τέχνη να σε κάνει να τα βλέπεις όλα διαφορετικά.
Οι 22 συμμετέχοντες ήταν δημότες που αγαπούν τα βιβλία, μέλη των ΚΑΠΗ Αγίας Παρασκευής, εκπαιδευτικοί διαφόρων ειδικοτήτων, πολλοί από τους οποίους υπηρετούν ή έχουν υπηρετήσει στα ΕΠΑ.Λ. Αγίας Παρασκευής αλλά και σε σχολεία της περιοχής, γείτονες και γειτόνισσες, μέλη του Συλλόγου Ζωοφίλων και της κοινωνίας των πολιτών τού Δήμου, όλοι τους φίλοι της Βιβλιοθήκης, των αναγνώσεων και, βέβαια, του σκύλου μας, του Ντέρεκ.
Στο τέλος της συνάντησης κεραστήκαμε ωραία μελομακάρονα και στους συμμετέχοντες χαρίστηκε η 2η από τις 8 ενάριθμες συλλεκτικές κάρτες, που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της δράσης φιλαναγνωσίας της Βιβλιοθήκης «Το διάβασμα δεν είναι μόδα».
Η ομάδα «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη» συναντάται συστηματικά
(1 ή 2 απογεύματα τον μήνα) για να διαβάζει σύντομα λογοτεχνικά κείμενα και να συζητά γι’ αυτά -και με αφορμή αυτά. Συντονίζει η φιλόλογος Ζέτα Παπαγεωργοπούλου.
Περισσότερα για την ομάδα 2024-25 & 2019-20
