7η συνάντηση της ομάδας «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη, 2025-26»
Με τη συμβολική αλλά και ουσιαστική συμμετοχή του κ. Πάνου Τσόκα, Αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών, Δημοτικής Περιουσίας και Ζωοφιλίας, πραγματοποιήθηκε η 7η συνάντηση της ομάδας «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη» για το σχολικό έτος 2025-26, τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, το απόγευμα. Διαβάσαμε το διήγημα «Ήμουν εκεί, παγιδευμένος με τον Μπάμπσι», μία από τις 13 ανατρεπτικές ιστορίες εκδίκησης που παρουσιάζει η μεγάλη συγγραφέας αστυνομικών και μυστηρίου, Patricia Highsmith, στο «Εγχειρίδιο του κτηνώδους φόνου για ζωόφιλους», σε μετάφραση Ανδρέα Αποστολίδη, Άγρα (2005).
Μετά τον θάνατο ενός διάσημου θεατρικού συγγραφέα, ο πιστός του σκύλος, ο ηλικιωμένος πια Βαρόνος, βρίσκεται εγκλωβισμένος στο σπίτι με τον ιδιοτελή βοηθό Μπάμπσι, ένα ανθρώπινο παράσιτο. Η Πατρίσια Χάισμιθ στήνει ένα ψυχογράφημα επιβίωσης στο διαμέρισμα που, από καταφύγιο, μετατρέπεται σταδιακά σε φυλακή -χώρο παραμέλησης και κακοποίησης. Μέσα από τη ματιά του Βαρόνου, η συγγραφέας ανατέμνει την ανθρώπινη παρακμή. Ποιος είναι τελικά ο εισβολέας; Πώς θα εξελιχθεί αυτό το παιχνίδι εξουσίας; Σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι αποδεικνύονται ηθικά ελλιπείς, η Χάισμιθ μας αναγκάζει να αναρωτηθούμε: Ποιος είναι τελικά το κτήνος;
Η συζήτηση ξεκίνησε και πάλι από τα συναισθήματα που ένιωσαν τα μέλη της ομάδας κατά την ανάγνωση [ακόμη και οι λίγοι μη φιλόζωοι ένιωσαν συγκίνηση, ανακούφιση, ακόμη και χαρά με την εξέλιξη…], καθώς και τις πρώτες σκέψεις τους [το «ό,τι δίνουμε παίρνουμε», τα αποτελέσματα της ταπείνωσης και της εκμετάλλευσης των ζώων, η αβέβαιη κατάσταση του σκύλου που θύμισε παιδί μετά το διαζύγιο των γονιών του,…]. Συζητήθηκαν ζητήματα τεχνικής [η οπτική γωνία της αφήγησης, η συγκίνηση χωρίς μελοδραματισμό, ο ρυθμός, η αγωνία που κλιμακώνεται, η κινηματογραφική αφήγηση, η επιδεξιότητα με την οποία παρουσιάζεται ο πλούσιος ψυχισμός, η τρυφερότητα, η ευγένεια και η αξιοπρέπεια του σκύλου, η περιγραφή του διαμερίσματος που δημιουργεί το πλαίσιο στο οποίο δικαιολογείται το έγκλημα, η συμβολική περιγραφή της ανημπόριας και των γηρατειών, η δημιουργία αισθήματος ταύτισης με τον ένοχο…], τέθηκαν ερωτήματα για το περιεχόμενο [ποιος δικαιώνεται τελικώς στο διήγημα; μήπως η φιλοζωία ξεπερνά κάποιες φορές τα όρια; …]. Καταλήξαμε ότι, με τη σπουδαία τεχνική της, η Χάισμιθ χρησιμοποιεί το ζώο για να ξεγυμνώσει τον άνθρωπο και μας βάζει εύστοχα να σκεφτούμε εάν ο άνθρωπος προέχει πάντοτε.
Οι 23 συμμετέχοντες ήταν δημότες που αγαπούν τα βιβλία, μέλη των ΚΑΠΗ, εκπαιδευτικοί διαφόρων ειδικοτήτων, πολλοί από τους οποίους υπηρετούν ή έχουν υπηρετήσει στα ΕΠΑ.Λ. Αγίας Παρασκευής αλλά και σε σχολεία της περιοχής, γείτονες και γειτόνισσες, μέλη του Συλλόγου Ζωοφίλων και της κοινωνίας των πολιτών τού Δήμου, όλοι τους φίλοι της Βιβλιοθήκης, των αναγνώσεων και, βέβαια, του σκύλου μας, του Ντέρεκ. Οι 4 εξ αυτών συμμετείχαν για πρώτη φορά και ελπίζουμε να τους έχουμε ξανά μαζί μας. Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχτήκαμε τον κ. Πάνο Τσόκα, Αντιδήμαρχο Τεχνικών Υπηρεσιών, Δημοτικής Περιουσίας και Ζωοφιλίας, ο οποίος συμμετείχε στη ζωηρή συζήτηση που ακολούθησε. Ο Ντέρεκ τού υποσχέθηκε ότι θα υποστηρίξει τις δράσεις φιλοζωίας του Δήμου στα σχολεία.
Στους συμμετέχοντες χαρίστηκε η 5η από τις 8 ενάριθμες συλλεκτικές κάρτες, που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της δράσης φιλαναγνωσίας της Βιβλιοθήκης «Το διάβασμα δεν είναι μόδα».
Η ομάδα «Διαβάζοντας Λογοτεχνία στη Βιβλιοθήκη» συναντάται συστηματικά
(1 ή 2 απογεύματα τον μήνα) για να διαβάζει σύντομα λογοτεχνικά κείμενα και να συζητά γι’ αυτά -και με αφορμή αυτά. Συντονίζει η φιλόλογος Ζέτα Παπαγεωργοπούλου.
Περισσότερα για την ομάδα 2024-25 & 2019-20
